Wikkers zingen toch alleen over varkens?
Als laatste douchen na een thuisdag is een verbazingwekkende ervaring. Verbazing over de achtergelaten lege maar ook volle flessen shampoo. Er liggen wat haarspeldjes en een elastiekje naast een hoopje natte handdoek.
Verbazing over de hoeveelheid spullen die er nog ligt. Zo af en toe wordt er gelukkig nog iets opgehaald door personen die niet doorhebben dat een deur ook weer dicht kan, zodat er alleen een bh, nog een handdoek en wat onbestemde zaken overblijven. Oh ja en een kniebeschermer. Toch jammer dat de eigenaar er bij de volgende wedstrijd nog maar eentje heeft. En die föhn hoort vast bij die laatste eenzame sporttas.
Naar de handdoekenautomaat is zo vaak gezwaaid dat het arme ding het opgegeven heeft. Het papier dat er wel uit kwam ligt óf in natte proppen in de wasbak óf als confetti op de grond.Daartussen ligt een half opgegeten frikandelbroodje wat waarschijnlijk niet lekker smaakte. Op verschillende plekken is er zo te zien wél lekker gegeten. Daar ligt het vol met kruimels en zijn de blikjes energiedrank leeg.
Verbazing dat als je er over praat iedereen het niet normaal vindt. Want wie zijn dan die niet-normale mensen die zulk gedrag wel normaal vinden? Die kleding van de sponsor gewoon vergeten in hun tas te stoppen? Die flesjes, bananenschillen en lege verpakkingen overal laten slingeren?
“Ammers Ammers koeien in de wei, varkens in de stront, biertje aan je mond.'
Wikkers zingen toch alleen over varkens? We zijn het toch niet!!
